|
Ectoparasieten Als we spreken over ectoparasieten bij duiven dan denken we aan alle ongedierte dat zich op de duif uitwendig bevindt (vb. luizen, teken en mijten). Bepaalde ectoparasieten zoals de lange vederluis (Columbicola columbae) worden zeer frequent aangetroffen. Deze vederluis legt eitjes tegen de schacht van de veren en ze voedt zich met vederafval. Een andere meer onrust veroorzakende ectoparasiet, is de stuitluis (Campanulotes bidentatus), die zich onder de veren bovenop de stuit van de duif bevindt. Duiven in een slechte conditie zullen veel vaker met deze luizen geconfronteerd worden. Ook de verschillende vedermijten bevinden zich tussen de baarden van de slagpennen en ook deze voeden zich met vederstof. Hoofdzakelijk zien we infecties met vederschurft (Neoknemidocoptes) en zeer zeldzaam soms ook een geval van pootschurft (Knemidocoptes mutans). Aan de rode vogelmijt (Dermanyssus gallinae) moet steeds gedacht worden bij duiven met bloedarmoede (anemie) en bij sterk verzwakte duiven. Deze huist in de spleten op het duivenhok. Deze bloedzuigers komen 's nachts te voorschijn en kunnen zeer grote hoeveelheden bloed aftappen en op die manier een ernstige bloedarmoede veroorzaken bij jonge duiven. Curatief (= bij ziekte):
Alle duiven 1 x / maand gelijktijdig per hok behandelen Belangrijk: De dag van het behandelen met ECTOSPRAY mogen de duiven niet baden of in de regen vliegen. Contact van de pluimen met water na behandeling vermijden. |
