Frank Kerkhoffs, Vilt

Wint Bordeaux Provinciaal (Afdeling Limburg) los vooruit.

Vilt. 
Als je in het Zuid-Limburgse Valkenburg de beroemde Cauberg omhoog rijdt kom je al snel het dorpje Vilt tegen. Hier werd in het weekend van 2 augustus duivenhistorie geschreven. Het was namelijk Frank Kerkhoffs die met zijn “Mirage” liefst met twee uur los vooruit een magistrale zege behaalde op de zware Bordeaux in de afdeling Limburg. Er namen 5.071 duiven deel aan de vlucht welke op vrijdag in de Franse wijnplaats werden gelost om 12.30 uur. Een kalme wind stond aanvankelijk uit een westelijke richting en zou later naar het noorden draaien. Daarbij waren de temperaturen weer snel aan de tropische kant. Het zou voor de duiven weer een harde dobber worden. De eerste melding van 7.53 uur uit Vilt stond even na achten op de teletekst, doch daarna was het wachten voor een tweede gemelde duif. Deze kwam van C. Geurts uit Lomm welke om 10.40 klokte.

De Provinciale winnaar
De doffer welke voor deze geweldige overwinning zorgde draagt ringno NL00-2390294 en luistert nu naar de naam “Mirage”. Hij is nogal klein van stuk, want Frank had hem een tijd lang versleten als duivin, doch is goed gebouwd en heeft een mooi donker bruin oog. Hij voelde weer goed aan in de hand en je kon zijn inspanning haast niet meer bespeuren. De eerste twee jaar van zijn leven werd hij enkel opgeleerd. Zijn fonddebuut deed hij in 2002 door op nat. Dax prijs 3327 te winnen. Dit jaar ging hij tot Etampes mee om van Montauban te missen. Op Bordeaux had Frank reeds 6 duiven in de mand zitten toen hij de “Mirage” in de hand nam. Aanvankelijk wilde hij hem helemaal niet meegeven, doch hij verraadde de laatste dagen zijn stijgende forme. Hij voelde goed aan en werd als 7e getekende in de mand gezet.

In totaal gingen er 10 op reis, waaronder nog 4 broers van de “Mirage”. Op zaterdag zaten zowel Frank als vader Wiel Kerkhoffs en enkele duivenvrienden reeds vroeg te letten. De verwachtingen waren hoog omdat er duiven in de mand zaten die reeds goed gepresteerd hadden. Even voor achten meldde zich de “Mirage” en werd om 7.53 geklokt op een afstand van 817 km. Dit gaf een snelheid van 1150 m/min. Na melding in het lokaal in Valkenburg bleek het de eerst aangekomen duif te zijn en toen er even na 9 uur controle van het hoofdbestuur kwam (Hr. Houben). Alles werd gecontroleerd en in orde bevonden. Toen begonnen de zenuwen te werken. Het zou uiteindelijk de 1e provinciaal worden met vooruit. De “Mirage” had gezorgd voor een geweldige prestatie. Verder melden zich om 10.35, 10.58 en om 12.54 de overige broers van de “Mirage” aan. Deze drie broers waren op Montauban de eerste drie aankomende duiven op het hok in de Pater Tilliestraat. Toen werd begonnen met de 8e Prov. Op Bordeaux meldde Frank in het inzetlokaal, waar 221 duiven waren ingezet, de 1e – 9e – 14e –22e – 41e en 47e duif hetgeen in het provinciale concours 6 prijzen zullen zijn.

De vader van “Mirage” is de “564” van 1994 een geweldige vliegdoffer op het hok van Frank Kerkhoffs. In zijn palmares vinden we o.a. de volgende kampioenschappen terug. In 1997 6e wereldkampioen Grote Fond Versele Lage, 16e duifkampioen Grote Fond NPO, 11e duifkampioen Grote Fond Afdeling Limburg, etc. Hij won dat jaar de 371e Nat. St. Vincent (20.073 dvn), 277e Nat. Dax (20.349 dvn) en 250e Nat. Soustons (12.372 dvn). Hij is gekweekt uit duiven welke Frank als eitjes had gehaald bij hotelhouder Karel Scheepers uit Valkenburg. In deze duiven vloeit het rijke fondbloed van de Van Wanrooy duiven van Jo Hendriks uit Twello en van duiven van Thei Hermans uit Helden-Beringe. De moeder van “Mirage”, de “789” krasduivin van 1992, komt rechtstreeks van Fons van Ophuizen en Marietje Marell uit Landgraaf en stamt uit een doffer van wijlen Pierre Schlangen uit Kerkrade en hierin vinden we de lijn van de 1e Nat. St. Vincent. Deze doffer zat gekoppeld tegen een kleindochter van de 1e Nat. Barcelona van Vervisch en Zn uit Kortrijk (B). De ouders van de “Mirage” hebben reeds gezorgd voor een goede nakweek, zoals de “690” van ’99 met o.a. een 65e interprov. Montauban en zijn nestbroer de “691” van ’99. Deze won o.a. een 8e en 58e Prov. Montauban. Dan de nestbroer van de “Mirage”, de “293” met 7 prijzen op 7 op de grote fond. In 2002 werd hij 1e Asduif SS Valkenburg met 1406e Prov. Bordeaux, 727e Prov. Montauban, 1349e Prov. Mont de Marsan en 522e Prov. Dax. De appels vallen dus niet ver van de boom.

De duivenmicrobe geërfd van de buurman
De thans 36 jarige Frank Kerkhoffs, wonende in het centrum van Valkenburg en netwerkbeheerder op het Atrium Medisch Centrum in Heerlen, werd in 1984 door de duivenmicrobe besmet via buurman Sjir Odekerken. Deze is voorzitter van de plaatselijke duivenvereniging “de Witpen” in Vilt. Al snel kwam er een eigen hokje in de tuin en werd er voornamelijk en met groot succes deelgenomen aan de programma vluchten. Doch de schoolbanken lieten weinig vrije tijd over en zo werd Frank geholpen door vader Wiel Kerkhoffs. Momenteel is het ook vader Wiel die de ochtendverzorging van de duiven op zich neemt. ‘s Avonds is Frank ook aanwezig en doen ze samen het hele verzorgingswerk. Frank had steeds een voorliefde gehad om de grote fond te gaan vliegen.

Dit paste beter bij zijn studie en werk. In 1995 werd besloten om de overstap te wagen en was provinciaal St. Dizier in 1995 de laatste vlucht als afsluiting van die periode. Hij deed dit op een waardig manier met 2e – 4e en 40e prijs in de afdeling. Frank wilde twee disciplines gaan spelen en wel de ochtendlossingen (ZLU vluchten) en de middaglossingen (Nationaal programma). Naar zijn inzicht moesten het twee verschillende types duiven zijn. Voor de middaglossing klopte hij aan bij Fons van Ophuizen en Marietje Marell uit Landgraaf. Hier haalde hij laatjes uit het kweekhok. Van Karel Scheepers en Zoon uit Valkenburg werden alle eitjes van de vliegduiven gehaald.

Voor de ochtendlossingen kwamen de eerste duiven van de bekende gebroeders Saya uit Maastricht en 2 duivinnen van Leo Heldens uit Landraaf. De laatste aanwinsten kwamen van de Vaalser fondcracks Straat-Gulpen. De duiven van de combinatie Straat-Gulpen worden zuiver gehouden. De overigen worden gekruist in hun eigen discipline.

Voorbereiding en Spel
Frank bezit 14 kweekkoppels welke in de rennen zitten van de toenmalige liefhebberij van vader, n.l. diverse soorten parkieten. Meerdere koppels zitten in afzonderlijke rennen om hun kweek te waarborgen. De kweekperiode begint rond de kerst. Er worden twee ronden gekweekt en daarna zit het seizoen er voor de kwekers op.

De 48 vliegkoppels worden gekoppeld rond 20 maart. De vliegduiven zitten op een hok van 8 meter verdeeld in 4 afdelingen van elk 12 doffers. Er wordt veelal per hok gespeeld. De helft van de doffers brengen een jong groot tot ca. 14 dagen en daarna gaat het jong met de duivin naar het jonge duivenhok. De doffers zitten dan meteen op weduwschap. De overigen broeden op eitjes tot ze eraf gaan lopen. Daarna nog een broedsel tot 5 a 7 dagen en dan begint ook voor hen het weduwschap. Twee hokken doen de vluchten met morgenlossingen terwijl de andere twee hokken op de vluchten met middaglossingen worden gespeeld. De groep voor de middaglossing worden opgeleerd in stappen van 100 – 200 – 300 en 500 km. De groep van de ochtendlossing vliegt 100 – 200 en enkele vluchten van 300 km.

Tot half mei vliegen de doffers alleen ’s avonds voor een training rond het hok. Vanaf half mei wordt er ook in de ochtend getraind. Het uur is afhankelijk van het weer van die dag. Gaan de doffers op reis, dan krijgen ze steeds hun duivin. De duur van dit samen zijn kan variëren van een kwartier tot enkele uren. Komen de doffers van een vlucht thuis dan zit de duivin te wachten en krijgen de doffers twee dagen Super M van Mariman in de voerbak. In de drinkbak zit gedurende drie dagen iets tegen het geel. Het kan ook zijn dat er van een hok maar enkele duiven zijn ingemand. Deze krijgen dan een geelpil opgestoken. Tegen het geel gebruikt Frank steeds andere producten om resistentie te voorkomen. Het geel beschouwt hij als een van de voornaamste bronnen van ander ziektes, zodoende wordt dit goed bijgehouden. Een viertal keer wordt de dierenarts R. Hendrikx te Lanaken (B) bezocht voor een algehele controle.

Na twee dagen goed voer wordt er in enkele beurten overgegaan naar alleen gerst. Dit heeft hij overgenomen van de gebroeders Saya en vaart er wel bij. De laatste 5 dagen krijgen ze dan de gehele dag een volle bak Super M. Ook nu weer in een aantal voerbeurten overgaan. De voerbak wordt alleen bijgevuld als deze haast leeg is. Eenmaal per week komt er gedurende twee dagen biergist en vitaminen over het voer. Grit en mineralen staan steeds ter beschikking. Tegen de kopziektes wordt er niets gegeven. In het begin had hij hier nogal last van, doch sedert hij de verluchting had aangepast was dit euvel verholpen. Het hok werd namelijk in het midden d.m.v. een open strook van 80 cm verlucht en dit gaf problemen. De verluchtingsopening werd verplaatst naar de voorkant (ca. 80 cm) en voldeed direct. Kleine aanpassingen kunnen vaak grote gevolgen hebben, meent Frank. Na het seizoen wordt er nog een jong grootgebracht en daarna mogen ze enkele keren vuil broeden. Dan gaan de bakken dicht en blijven ze bij elkaar tot einde van het jaar.

Tenslotte
Frank, die nu met zijn 8e fondseizoen bezig is mag reeds terugblikken op mooie prestaties. In 1996 werd hij reeds 65e in de ZLU Fondspiegel (categorie 2).

In 1997 was het al heel bijzonder toen de “564” diverse kampioenschappen behaalde zoals boven vermeld.

In 1999 werd hij 13e ZLU Fondspiegel (cat. 4), in 2000 35e (cat. 3) en in 2001 77e (cat. 3)

In 2002 - 11e Marathon Wefo, 12e Automarathon Wefo en 1e Asduif SS Valkenburg.